Kerstfeuilleton Sterren op zolder – deel 2 A merry little Christmas

Wat vooraf ging: Francien is druk met de voorbereidingen voor de eerste Kerst in haar eigen restaurant. Ze heeft net de reserveringen bekeken en die vallen nog erg tegen. Op dat moment komt haar ex-man Thomas, eigenaar van sterrenrestaurant My Way, onverwacht binnen lopen.

‘Hoi Cientje’ zegt Thomas, alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat hij nog steeds haar koosnaampje gebruikt.
‘Hé Thomas, wat doe jij nou hier?’
Terwijl ze het zegt, klikt ze snel het programma met de tegenvallende reserveringen dicht. Ze wil dit niet open laten staan onder de kritische blik van Thomas.
‘Ik moest even iets ophalen in de buurt en ik wil ook nog even afspreken wanneer Max bij mij is. Ik dacht misschien met Oud en Nieuw?’
Verbaasd kijkt Francien hem aan. Ze weet dat Thomas erg zijn best doet om contact met zijn zoon te houden, maar Max werkt niet écht mee. Eerst was daar Naomi, de vrouw waarvoor Thomas haar verliet. Max kon totaal niet met haar opschieten. Maar nu Naomi van het toneel is verdwenen is de situatie niet verbetert.
‘Thomas, je moet het écht even met Max zelf bespreken. Hij is achttien en wil ook naar zijn vrienden met Oud en Nieuw. Op eerste Kerstdag werkt hij hier in de bediening’
Thomas kijkt teleurgesteld en ze heeft wel met hem te doen. Zelf zit ze gezellig bij haar ouders met Oud en Nieuw en Thomas zit na de breuk met Naomi waarschijnlijk alleen. Een split second overweegt ze hem te vragen aan te sluiten, nu haar vriend Stephan in het buitenland zit voor werk. Snel schut ze deze gedachte van zich af. Thomas zijn aandacht is inmiddels verhuisd naar de stapel kerstversiering op de grote familietafel.
‘Cientje, wat is dit allemaal voor fraais?’
Het komt er een beetje cynisch uit, terwijl hij een rode kerstster tussen zijn duim en wijsvinger laat ronddraaien en een vies gezicht trekt.
‘Mooi hè, dat mag ik lenen van Kees en Mary. Ze zijn naar Australië en het café is dicht. Het is zo goed als nieuw’
‘Dit is toch echt super ouderwets?! Ga je dit ophangen? Dat is toch totaal niet professioneel! Inderdaad versiering voor een dorpscafé, maar toch niet voor een restaurant’
Francien kan haar oren niet geloven, daar hebben we Thomas de alleswetende perfectionist weer!
‘Nou, ik vind het mooi en het past precies bij het karakter van mijn restaurant’ antwoordt ze koppig.
‘Bij jou komt Sebastiaan zeker weer de boel opleuken’
Ze spreekt het woord opleuken uit alsof het een enge ziekte is. Ze weet dat Thomas altijd veel tijd en geld besteed aan de kerstversiering in My Way. Hij huurt er een stylist voor in, een verschrikkelijk overdreven kerel, genaamd Sebastiaan. Francien heeft hem nooit gemogen.
‘Sebas gaat alles in zwart met goud stylen. Er komen gouden kerstbomen met zwarte ballen aan de plafonds en voor de deuren en de kroonluchters worden tijdelijk vervangen door zwarte met gouden verlichtingspunten’
Hij zegt het met trots in zijn stem, terwijl hij de grote groene guirlande optilt.
‘Dit is zó niet trendy’
‘Dat kan wel wezen Thomas, maar ik heb geen sterrenrestaurant en mijn gasten én ikzelf vinden dit wel mooi en sfeervol. Dus dit gaat het gewoon worden voor Met de Franse slag’
Ineens mist ze de kalme en relativerende aanwezigheid van Stephan. Die had vast heel rustig een scherp antwoord gegeven.
‘Ok, ok, je moet het zelf weten, het is jouw restaurant’ zucht Thomas theatraal.
Met zijn handen in zijn zakken kuiert hij nu de keuken in en slaat haar schrift met aantekeningen open. Het ergert Francien uitermate, maar ze is te laat en zijn ogen vliegen al over haar aantekeningen.
‘Ga je dit maken?’
‘Ja, dat is het plan. Ik moet hier en daar nog wat perfectioneren, maar het menu is zo goed als klaar’
Tot haar stomme verbazing maakt hij een goedkeurend geluid en voor ze het weet zitten ze met een kop koffie het hele menu nog eens door te nemen. Thomas geeft hier en daar nog een paar waardevolle aanvullingen. Hij is nu eenmaal een fantastische chef-kok. Het voelt net als vroeger toen ze met My Way begonnen en ze samen de menu’s samenstelden.
‘Hoe gaat het met de reserveringen, zit je al vol?’
Zijn plotselinge vraag verbreekt de gezellige bubbel en ze liegt snel:
‘Ja, dat loopt prima, en bij jullie?’
‘Binnen twee dagen nadat we de Michelinster kregen, zaten we vol voor de Kerst’
Zijn enthousiasme steekt Francien een beetje. Haar restaurant heeft helemaal niet slecht gelopen, waarom dan zo weinig reserveringen voor Kerst? Viert haar publiek Kerst liever thuis? Ineens wil ze dat Thomas weggaat en ze staat op. Gelukkig hoort ze weer het geluid van de deurbel. Het lijkt de zoete inval wel vandaag!
‘Joehoe!!’
Sanne!
Als door een wesp gestoken, staat Thomas op bij het horen van de bekende stem van Sanne. Hij heeft altijd een bloedhekel gehad aan haar.
‘Cientje, ik moet nu echt gaan, je begrijpt natuurlijk wel dat ik het razend druk heb’
Hij zegt het expres wat harder, zodat Sanne het hoort. Nu lijkt het net alsof zij hèm gevraagd heeft hier te komen. Maar dat laat ze niet gebeuren. Die Francien behoort tot een ander tijdperk.
‘Ik was al zo verbaasd dat je langskwam. Natuurlijk moet je gaan, dit zijn drukke tijden’
Met een onschuldige glimlach kijkt ze hem aan. Even schuttert hij nog wat in de keuken om dan toch de confrontatie met Sanne richting de deur aan te gaan.
‘Sanne’ zegt hij uiterst koel in het voorbijgaan.
‘Thomas, jij hier. Dat is onverwacht’ antwoordt Sanne. De ijspegels hangen nog net niet aan haar woorden. Dan klingelt nog even de bel en Thomas is verdwenen. Sanne steekt haar hoofd om de hoek van de keuken.
‘Wat een onverwacht bezoek van de grote Thomas. En..? zegt ze lachend tegen Francien.
‘Hij waardeerde mijn keuze voor het kerstmenu en heeft nog prima aanvullingen gedaan. Alleen mijn kerstversiering is schijnbaar niet trendy genoeg. Koffie?’
‘Graag! Hoe gaat het met de reserveringen?
De tweede die dat vandaag aan haar vraagt, maar voor Sanne heeft ze geen geheimen.
‘Helaas niet zo goed San. Buiten jullie nog slechts twee reserveringen’
Sanne loopt rond de tafel met kerstversieringen en laat haar ogen door het restaurant dwalen.
‘Weet je wat Francien, we drinken koffie, hangen die verschrikkelijk lelijke kerstversiering van je op en maken daarna een filmpje voor Tiktok over je restaurant met jou in de keuken’
‘Tiktok?! Een filmpje? Sanne doe normaal, dat doe ik echt niet!’
‘Jawel dat doe je wel! Dat is pas trendy! Je zult zien dat de reserveringen binnenstromen’
Francien ziet de vastberaden blik in Sannes’ ogen verschijnen die ze zó goed kent. Tegenstribbelen is geen optie weet ze. En ach wat heeft ze eigenlijk te verliezen..?

Deze feuilleton is een vervolg op mijn feelgood Met de Franse slag te bestellen als ebook en luisterboek.
Ook te lezen via Kobo, Storytel, de Online Bibliotheek etc.

Share Tweet Pin it